ششم : حقّ پدر بر فرزند شيعيان از باقيماندهء گل خاندان وحى آفريده شده‌اند ، همان‌طورىكه فرزند از پدر به وجود مىآيد . در كتاب كافى از حضرت رضا عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « الإمام : الأنيس الرّفيق و الوالد الشّفيق » « 1 » ؛ امام : همدم همراه و پدر مهربان است . و از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله روايت است كه فرمود : من و على دو پدر اين امّت هستيم . « 2 » از حضرت ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام روايت شده است كه فرمود : خداوند ما را از علّيين آفريد و ارواح ما را از بلنداى آن خلق كرد ، و ارواح شيعيان ما را از علّيين و بدن‌هايشان را از پايين آن آفريد ، از همين روى بين ما و آنان نزديكى برقرار و دل‌هاى ايشان به سوى ما مشتاق است . « 3 » و از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : به تحقيق كه خداوند ما را از اعلى علّيين خلق فرموده و دل‌هاى شيعيان ما را از خمير مايهء خلقت ما و تنشان را از پايين‌تر از آن آفريد ، پس دل‌هايشان در هواى ما است ؛ زيرا كه از آنچه ما آفريده شديم آن‌ها نيز آفريده شده‌اند . « 4 » و در كمال الدين از عمر بن صالح السابرى روايت شده كه گفت : از حضرت ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام دربارهء اين آيه أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ ؛ « 5 » ريشهء آن پاىبرجا و شاخه‌اش در آسمان است . پرسيدم . فرمود : اصل و ريشهء آن درخت پاكيزه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و شاخهء آن امير المؤمنين عليه السّلام است و حسن و حسين عليهما السّلام ميوهء آن هستند ، و نه تن از فرزندان حسين شاخه‌هاى كوچك‌تر آنند و شيعه برگ‌هاى آن درخت مىباشند ، به خدا كه وقتى يكى از آن‌ها ( شيعيان ) مىميرد ، يكى از برگ‌هاى آن درخت مىافتد . « 6 » و در بحار به نقل از امالى شيخ طوسى از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله روايت است كه فرمود : من درختى هستم كه فاطمه شاخه و على پيوند و حسن و حسين ميوه و دوستانشان از امّت من برگ‌هاى آن درخت مىباشند . « 7 » البته روايات دراين‌باره زياد است كه در كافى و برهان و غير اين‌ها آمده ، ولى ما از ترس اطالهء سخن و ملالت خوانندگان از ذكر همهء آن‌ها خوددارى كرديم كه دانا را اشاره بس است . و چه

--> ( 1 ) . اصول كافى : 1 / 200 . ( 2 ) . بحار الانوار : 36 / 11 . ( 3 ) . اصول كافى : 1 / 389 . ( 4 ) . اصول كافى : 1 / 390 . ( 5 ) . سوره ابراهيم ، آيه 24 . ( 6 ) . كمال الدين ، شيخ صدوق : 1 / 258 . ( 7 ) . امالى ، شيخ طوسى : 1 / 18 ؛ بحار الانوار : 37 / 39 .